Deel 21

“Nou... wat doen jullie nou hier? Gaan jullie ook op vakantie? Dat is nou toch toevallig dat we elkaar hier tegenkomen, zeg!” roept Sjaan blij uit. Niemand zegt iets en wanneer er twee seconden niets gezegd wordt, is dat altijd een teken voor Sjaan om het woord weer te nemen.

“Wij gaan met Hanneke en Bram naar Tenerife. Waar gaan jullie naar toe?”, vraagt Sjaan. Maar er wordt alleen maar vriendelijk gelachen en dat werkt Sjaan op haar zenuwen. “Wat staan jullie nou dom te lachen! Ik vraag toch niks geks, hoop ik?” Sjaan kijkt Cor eens aan om te zien of hij er iets meer van begrijpt, maar ook hij snapt niet waarom er zo geheimzinnig gedaan wordt. “Komen jullie soms speciaal hierheen om ons uit te zwaaien?”, vraagt Cor. Dan haalt Hanneke iets uit haar tas en samen met Bram rolt ze een grote banner uit met de tekst: Still holding hands!

“Huh?”, is het enige wat Sjaan kan uitbrengen. En dan begint het hele stel te joelen en hen te feliciteren en te kussen. Cor is perplex, Sjaan overdonderd, maar dan begint het eindelijk door te dringen: ze zijn vandaag 55 jaar getrouwd! “We gaan dit met zijn allen vieren op Tenerife, lieve pap en mam!” “Gaat iedereen mee???”, vraagt Sjaan en dan springen de tranen in haar ogen en zelfs Cor moet slikken.

“ Wat geweldig! Wat leuk, wat lief, wat fantastisch, wat…”, Sjaans woordenboek kan het niet bijbenen, door zoveel emotie schieten zelfs haar woorden tekort. En Cor kan helemaal geen zin zeggen, want hij is druk bezig zijn neus te snuiten alsof er een olifant in de vertrekhal is gearriveerd. “We moeten nu wel even doorlopen, jongens. We willen de vlucht toch niet missen, hè.”, zegt Bram.