Wat vooraf gebeurde: Cor en Sjaan hebben ingestemd met het plan van Hanneke om mee te gaan naar Tenerife. Maar als Cor hoort dat dat wel vijf uur vliegen betekent, gaat de reis bijna niet door…
De dag van vertrek begint al met de nodige stress. “Heb ik nou echt alles? Onze paspoorten, zorgverzekeringspapieren, je plaspillen, onze leesbrillen, adresboek?”, vraagt Sjaan aan niemand in het bijzonder, want Cor zit boven nog even vlug op zijn “hometrainer”.
Als alles check, check en dubbel check gecheckt is, trekt Sjaan de voordeur dicht. “Dag huis!”, zegt ze opgetogen. “Je hebt toch wel de huissleutel in je tas, hè?” vraagt Cor. “Huh, die zou jij toch bij je houden?” “Hoezo ik? Jij hebt altijd de huissleutel in je tas, waar zou ik hem moeten laten?”
Sjaan loopt rood aan, maar telt snel tot tien. “Tien!”, roept ze demonstratief. “Wat nu Cornelis? Hangt de sleutel gewoon nog in het sleutelkastje? Hoe komen we dan volgende week binnen?” Op dat moment komt Hanneke aanrijden. Zij en haar man Bram stappen uit. Als Hanneke het gemopper aanhoort en begrijpt waar het over gaat, steekt ze haar sleutelbos in de lucht en laat de sleutels even rinkelen. “Ik heb jullie sleutel toch ook. Stap nu maar gauw in.”
Bram tilt de koffer in de kofferbak en even later zijn ze op weg naar Schiphol. In de vertrekhal ziet Sjaan opeens een bekend gezicht: haar bonuskleinzoon Jonas zwaait naar hen. En dan ziet ze ook Sara en Joy, haar bonuskleindochters. En warempel, de kleine Suzannah van 1 jaar is er ook! Wat een verrassing! De tranen van ontroering springen haar in de ogen. Hoe leuk is dit wel niet. Wordt vervolgd…
