Wat vooraf gebeurde:
Aan de overkant van de straat komt de dochter van de masseur van Sjaan te wonen. Sjaan vond de masseur wel erg charmant destijds…
Als Sjaan met twee boodschappentassen terugkomt van de PLUS en ze ze op de keukentafel neerzet, valt het haar op dat Cor haar met een vreemde blik aankijkt. “Wat is er? Voel je je niet goed, Cor?”, vraagt ze terwijl ze de boodschappen al begint op te ruimen.
“Sinds wanneer hebben wij een hond?”, vraagt Cor. “Een hond?”, en Sjaan doet net of haar neus bloedt en gaat door met opruimen van de boodschappen. “Ja, een Schotse Collie toch?”, ging Cor verder. “Waar we altijd mee naar het bos gingen, of naar het strand.” Cor gaf Sjaan een vette knipoog en ging door. “ Die je na tien jaar hebt moeten laten inslapen. Maar toch weer fijn dat we nu weer een hond hebben. Welk ras ook weer, Sjaan?”
“Wat bedoel je?”, hield Sjaan vol. “Jouw Johannes de Wrijver vroeg hoe het met onze nieuwe hond gaat?”, en Cor moest lachen om het ongelovige gezicht van Sjaan. Sjaan wachtte niet af tot hij ook nog naar haar online-danceclubje in Giessenburg zou vragen en besloot het heft in eigen hand te nemen.
“Ach, die kerel is echt een beetje wouws, hoor Cor. Die is zo wazig, hij verwart iedereen met iedereen. Hij sprak mij laatst aan met Jeanet.”, zei ze naar waarheid.
“En nu denkt hij dat we een hond hebben? Hahahaha, ja, dat krijg je misschien met al die geurkaarsendamp. Straks zegt hij nog dat ik aan cowboydansen doe, hahaha!”, Sjaan deed nog een extra duit in het zakje, om zichzelf voor nog meer schaamvols te behoeden.
Cor moest lachen om Sjaans fantasie. Cowboydansen, waar haalde ze het vandaan. “Bedoel je line-dance, Sjaan? Hoe raad je het? Ja, daar had hij het ook over toen hij een schroevendraaier kwam lenen. Hoe komt hij erbij?” Sjaan begon het een beetje benauwd te krijgen. Had ze zich niet een beetje teveel in het nauw gefantaseerd tijdens die massages van Johannes?
“Kijk eens wat er in de aanbieding was?”, probeerde ze. En het werkte, Cor was afgeleid en het onderwerp Johannes was van de baan. Maar voor hoe lang? “Ahhhh lekker, kaasstengels! Maar daar hoort dan wel een borreltje bij, Sjaan.” En voor Cor op een goedkeuring kon wachten, stond Sjaan al met de jeneverfles klaar. Dit keer alles voor het goede doel. “Vooruit dan maar.” , zuchtte ze opgelucht.
